David Claerbout

In zijn werk onderzoekt David Claerbout (1969) de concepten tijdelijkheid en duur door middel van video en digitale fotografie. Oorspronkelijk opgeleid in traditionele media als schilderen en tekenen, gebruikt Claerbout de manipulatie van zowel bewegende als stilstaande beelden om het beelddenken te verstoren. Hij speelt met een tijdlijn die oscilleert tussen verleden en heden, zonder te verwijzen naar een specifieke plaats of moment. Cruciaal is het gebruik van geluid, dat de kijker kan helpen de scènes te navigeren of hem juist verder weg kan trekken. Zijn werken, gekenmerkt door een nauwgezette aandacht voor productiedetails, worden vaak op grote schaal geprojecteerd en gepresenteerd als immersieve omgevingen.