Onsterfelijk via AI - droom of nachtmerrie?
Wat als een digitale versie van jezelf na je dood kan blijven voortbestaan? Je gezicht, je stem, maar ook herinneringen of anekdotes worden geregistreerd. Is het denkbaar dat je achterkleindochter over 100 jaar met jouw avatar kan praten over het leven in 2024? Of dat een moeder van een overleden peuter kan spreken met haar nu “digitaal opgegroeide” kind? En willen we dat? Docville programmeert de documentaire 'Eternal you' met achteraf een debat.
Praktische info:
georganiseerd door:
Geloof jij in eeuwig leven? Met Eternal You verkennen documentairemakers Hans Block en Moritz Riesewieck alvast een gegeven dat hier akelig dicht bij in de buurt komt. Gebruikmakend van Artificiële Intelligentie creëren start-ups namelijk virtuele avatars van overledenen om hun herinnering levend te houden.
Dankzij die simulatie kunnen familieleden weer interageren met hun dierbare overledene, alsof ze nog in levenden lijve voor hen stonden. De avatars worden betrokken in het dagelijks leven, en stellen de achtergebleven familie in staat om hun geliefde virtueel levend te houden. Is dit echter een sprookje dat te mooi is om waar te zijn? Is dit een fantastische nieuwe ontwikkeling die soelaas brengt voor het gemis, of is dit louter een commerciële zet die aast op kwetsbare rouwende mensen?
In een gebalanceerde overweging worden naast ondernemers en klanten ook experts gehoord en worden de ethische vragen ontleed die deze nieuwe en grillige technologie met zich meebrengt.
Lesgevers / sprekers
Katleen Gabriels is moraal- en techniekfilosofe, gespecialiseerd in ethische en filosofische aspecten van computertechnologie. Ze werkt als universitair hoofddocent aan de universiteit van Maastricht (FASoS, vakgroep Wijsbegeerte). Sinds augustus 2020 is ze de opleidingsdirecteur van de interdisciplinaire bacheloropleiding Digital Society. Ze is de auteur van Conscientious AI. Machines Learning Morals (VUBPRESS, 2020), dat is de herwerkte, Engelstalige versie van Regels voor robots. Ethiek in tijden van AI (VUBPRESS, 2019). Regels voor robots stond op de shortlist van de Hypatiaprijs (tweejaarlijkse prijs voor het beste filosofieboek geschreven door een vrouw) en de longlist van de Socratesbeker (beste filosofieboek van Nederland en Vlaanderen). Ze is ook de auteur van Onlife. Hoe de digitale wereld je leven bepaalt (Lannoo, 2016), dat bekroond werd tot Liberales-Boek van het jaar 2016.
Marnix Verduyn, beter bekend als Nix, heeft een fascinerende reis achter de rug. Hij begon als ingenieur elektrotechniek, afgestudeerd aan de KU Leuven met een master thesis over cellulaire neurale netwerken. Toch liet hij zijn stabiele baan bij een telecombedrijf achter zich om zijn ware passie te volgen: het creëren van strips. Nix werd bekend met 'Kinky & Cosy', een krantenstrip en tekenfilmserie die opvallen door hun unieke visuele stijl en absurde humor. Zijn werk heeft niet alleen een breed publiek bereikt via toonaangevende kranten en tv-zenders, zijn stripalbums hebben ook internationaal succes geboekt, met uitgaven in meerdere talen. In 2006 ontving Nix de prijs voor beste humoralbum op het stripfestival van Angoulême.
Nix’ talent voor humor beperkt zich niet tot strips; hij ontwierp ook een interactieve tentoonstelling in een scheepscontainer waarmee hij doorheen Europa reisde. Tien jaar lang deelde hij zijn kennis als gastdocent aan de Luca School of Arts in Brussel. Onlangs keerde hij terug naar de academische wereld om zich opnieuw te verdiepen in Kunstmatige Intelligentie. Als doctoraatsstudent onderzoekt hij hoe creatieve AI kan bijdragen aan het proces van stripverhaalcreatie, een perfecte combinatie van zijn technische achtergrond en artistieke passie.
Zoë Ghyselinck is gastprofessor Duitse en Vergelijkende Letterkunde, verbonden aan UGent en KU Leuven, en coördinator van het CHARM-netwerk (Consortium for Health Humanities, Arts, Reading and Medicine) aan de Universiteit Gent. Als klassiek filoloog promoveerde ze in Duitse Letterkunde met een studie over de receptie van de antieke tragedie in de vroege twintigste eeuw. Ze richt zich op de literaire verbeelding van dodencommunicatie in relatie tot de ontwikkeling van mediatechnologie en onderzoekt in samenwerking met sociale en gezondheidswetenschappers hoe literatuur bijdraagt aan ons begrip van sterven en rouwen in de palliatieve zorg.
